Δευτέρα, 2 Σεπτεμβρίου 2013

Επιστροφή στα δύσκολα...

Είναι λίγο οξύμωρον, όταν ο "owner" ενός blog που "βοηθάει" τον κόσμο να ψάξει για εργασία, βρίσκεται ο ίδιος στην ίδια δεινή κατάσταση του να ψάχνεται και να μάχεται για επιβίωση.

Γεννούνται ερωτήματα για το ποιόν του, το πόσο δηλαδή χρήσιμος είναι στην κοινωνία, αν ο ίδιος έχει πρόβλημα στην εργασία, πως μπορεί να βοηθήσει τους υπόλοιπους;

Εγώ το βλέπω αλλιώς. Θεωρώ ότι είναι ένα ακόμη σημάδι των καιρών. Έχω πραγματικά ξεκινήσει να σκέφτομαι ότι δεν υπάρχει φως στο τούνελ και ότι όπως πάμε σε λίγο κανείς δε θα έχει εργασία, ή ακόμη και να έχει, ο μισθός θα του παρέχει ίσα ίσα όσα χρειάζονται για να επιβιώσει (Ενοίκιο, ρεύμα, νερό και 2 ευρώ την ημέρα για να φάει)./

Είναι ο καιρός στον οποίο γεννιούνται συνωμωσιές, συνωμωσιολογίες και "ειδικοί" επί παντός επιστητού, και δη στα οικονομικά και πολιτικά.

Από την άλλη υπάρχουν οι γνωστοί συνωμότες, άνθρωποι που είναι εμπλεκόμενοι στα πάντα, και ίσως αυτοί να είναι λίγο πιό σίγουροι σε αυτά που λένε, ή φέρονται πως λένε.

Έτσι λοιπόν, έχουμε τις εξής κοσμοθεωρείες: 







Επίσης, μετά από αυτό το πολύ ευχάριστο άρθρο (που δεν ξέρω κατά πόσον μπορεί να αληθεύει ότι το είπε ή απλώς είναι μπουρδολογία που δανείζεται το όνομά του ώστε να δώσει έναν απόηχο σοβαρότητας), βλέπουμε και ένα άλλο άρθρο που προειδοποιεί για τις βλέψεις των Αμερικάνων στη Συρία, και ως που μπορούν να φτάσουν για να καλύψουν την αλήθεια:


Χρησιμοποίησε φωτό απ' το ΙΡΑΚ ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ για να τεκμηριώσει τη χρήση χημικών


Οπότε, με το φτωχό πλήν τίμιο μυαλό μου, έχω αρχίσει πραγματικά να αναρωτιέμαι ποιό το μέλλον της δικής μας και της επόμενη γενιάς, τη στιγμή που όλα δείχνουν ότι έχουμε φτάσει στο απροχώρητο, και τα μεγάλα κράτη προσπαθούν να αλλάξουν τους χάρτες παντού, για λίγο ακόμη πετρέλαιο, για λίγες ακόμη ράβδους χρυσού.

Το μόνο που μπορώ να κάνω εγώ, είναι να υπομένω, να επιμένω και να περιμένω κάτι να φτιάξει, αλλιώς ούτως ή άλλως, όπως το βλέπω, εφόσον το παιχνίδι είναι στημένο κι από πρίν ξεπουλημένο, δεν έχω καμία ελπίδα να ξεφύγω, αλλά όπως και να'χει, θα πέσω μαχόμενος. Ή ταν, ή επί τας.

Καλή εβδομάδα, καλό Φθινόπωρο φίλοι μου...